Czym jest klasyfikacja odporności ogniowej?

Przy budowie domów i innych obiektów budowlanych konstruktorzy muszą brać pod uwagę określone wymagania na wypadek pożaru. Poszczególne elementy budynku powinny spełniać warunki wskazane dla odpowiedniej dla nich klasy odporności ogniowej. Czym ona właściwie jest?

Pojęcie odporności ogniowej
Odporność ogniowa, nazywana również ognioodpornością, jest zdolnością poszczególnych elementów budynku lub jego konstrukcji do spełnienia określonych wymagań podczas pożaru. Miarą owej ognioodporności jest wyrażony w minutach czas, który liczony jest od chwili rozpoczęcia pożaru do osiągnięcia przez element budynku jednego z trzech kryteriów granicznych. Wynik ten określa, jak długo element lub konstrukcja budynku zachowają swoje pierwotne funkcje.

Określanie odporności ogniowej konstrukcji
Miarą dla odporności ogniowej konstrukcji jest czas tF podawany w minutach – od początku pożaru aż do osiągnięcia przez element budynku lub konstrukcji poddany próbie jednego ze stanów granicznych: nośności, izolacyjności, szczelności. Istnieją następujące klasy odporności ogniowej konstrukcji:

  • F0 – odporność <15 minut,
  • F0,25 – odporność 15≤ tF < 30 minut,
  • F0,5 – odporność 30 ≤ tF < 60 minut,
  • F1 – odporność 60 ≤ tF < 90 minut,
  • F1,5 – odporność 90 ≤ tF < 120 minut,
  • F2 – odporność 120 ≤ tF < 240 minut,
  • F4 – odporność tF ≥ 240 minut.


Klasy odporności ogniowej elementów budynków
W zależności od tego, jakie kryteria odporności ogniowej w minutach są zachowane, ustala się klasy odporności ogniowej elementów budynków:

  • R – czas, w którym elementy nośne zachowują nośność ogniową, ale elementy nośne spełniające funkcje oddzielające nie zachowują szczelności i izolacyjności ogniowej,
  • RE – czas, w którym elementy nośne spełniające funkcje oddzielające zachowują swą nośność i szczelność ogniową, ale nie zachowują izolacyjności ogniowej,
  • REI – czas, w którym elementy nośne spełniające funkcje oddzielające zachowują nośność, szczelność i izolacyjność ogniową,
  • E – czas, w którym elementy nienośne zachowują szczelność ogniową, ale nie zachowują izolacyjności ogniowej,
  • EW – czas, w którym elementy nienośne zachowują szczelność oraz stanowią solidną ochronę przed promieniowaniem cieplnym,
  • EI – czas, w którym elementy nienośne zachowują szczelność i izolacyjność ogniową.


Przy określaniu klasy odporności konstrukcji budynku uwzględnia się nośność ogniową (R), szczelność ogniową (E) oraz izolacyjność ogniową (I). Przy niektórych rodzajach elementów budynków bierze się ponadto pod uwagę kryteria uzupełniające, takie jak natężenie promieniowania (W) przy elementach przeszklonych, odporność na oddziaływanie mechaniczne (M), zdolność do samozamykania (C), dymoszczelność (S), skuteczność ogniową (D) oraz odporność na pożar sadzy (G).

 

Jak wybrać odpowiedni klej do betonu komórkowego?
Jak sprawić, aby nasz dom był naprawdę cichy?
Którego miesiąca rozpocząć budowę domu?
Z jakich materiałów korzystać podczas budowania domu, aby uzyskać jak najlepsze właściwości cieplne?