1909
Henrik Johan Henriksen i Waldemar Kähler postanawiają założyć żwirownię o nazwie
„Singelsforretningen Omø“.
1914
Zmiana nazwy firmy na: „Korsør Stenforretning“
Przełomowe dla produkcji betonu komórkowego stały się doświadczenia Alyswortha und Dyera, którzy dokonali spęcznienia zaprawy z piasku wapiennego za pomocą proszku metalowego (proszku aluminiowego), co w roku 1914 opatentowali.
1918
Waldemar Kähler umiera. Prowadzenie interesów przejmuje syn. (Gustav Kähler).
1919
Zakup żwirowni „Ølsted Kalksandstensfabrik“.
Fabryka ta zostaje później dostosowana do produkcji betonu komórkowego Celcon.
1924
Zakup fabryki „Nymølle Skærvefabrik“ w DK oraz wyspecjalizowanie się zakładu w sprzedaży cegły wapienno-krzemowej oraz żwiru.
Szwedzki architekt A. Eriksson dokonuje połączenia procesu powstawania komórek i utwardzania pary, tworząc w ten sposób pierwszy nowoczesny beton komórkowy.
Na swój wynalazek uzyskuje patent.
1927
Zakup „Hasle Klinker Chamotstenforretning“
1929
W Szwecji zaczyna się produkcja wyrobów z betonu komórkowego na skalę przemysłową.
Na początku lat trzydziestych konieczne jest wybudowanie następnych zakładów, aby móc zaspokoić popyt na produkty z betonu komórkowego.
1933
Umiera Henrik Johan Henriksen.
Syn przejmuje prowadzenie interesów. (Finn Henriksen)
1934
Ponowna zmiana nazwy przedsiębiorstwa na „Henriksen og Kähler“.
1937
Prowadzone są doświadczenia, mające na celu umożliwienie produkcji betonu komórkowego w Danii.
1945
W Niemczech opracowuje się metodę cięcia za pomocą mocno napinanych drutów stalowych. Rezultat – bardzo duża dokładność wymiaru. Cięcie surowego betonu gwarantuje ponowne wykorzystanie resztek, tak że w czasie produkcji nie ma żadnych odpadów.
1949
Celcon Ltd. Spółka jest na takim poziomie, że może produkować beton komórkowy.
1950
Zostaje wydana zgoda na budowę pierwszego autoklawu, aby można było produkować beton komórkowy w blokach.
1953
Rusza produkcja betonu komórkowego w Polsce (Faelbet Warszawa)
1958
Budowa angielskiego zakładu Celcon Ltd. w Grays, Essex (porozumienie kooperacyjne pomiędzy Celcon Ltd., Christiani & Nielson i „H og K“).
1959
Jubileusz 50-lecia firmy „H og K“.
1961
W Polsce rozpoczeły produkcje betonu komórkowego zakłady Prevar w Skawinie oraz Prefabet w Lidzbarku
1962
Henriksen und Kähler rozstają się. Firma zostaje podzielona na dwie części:
beton komórkowy o nazwie „Henriksen og Henriksen A/S“ ,
wełna mineralna„ Rockwool“.
Obydwa przedsiębiorstwa są dalej prowadzone niezależnie od siebie.
1963
Koniec kooperacji pomiędzy „Christiani & Nilson“ i „H og H“.
1966
„Celcon Ltd“ i „H og H“ budują nowy zakład w Rugeley w Staffordshire.
1971
Budowa następnej fabryki betonu komórkowego w Gadbjerg.
1978
W Pollington zostaje zbudowana kolejna fabryka.
1985
Akcje H+H są dopuszczone do oficjalnego notowania na giełdzie papierów wartościowych w Kopenhadze.
1988
Zakup „ B-Gruppen “ (producent Expana beton lekki z glińcem).
1990
Zmiana struktury koncernu. Założenie firmy H+H International A/S .
1991
Założenie firmy H+H Industrie GmbH
(H+H Expan GmbH).
1996
Zorganizowanie zakładu produkującego Expan w Ølstedt .
1998
Nabycie udziałów mniejszościowych w Kingsway Group plc.
1999
Rozdzielenie firmy H+H Industri A/S (dziś H+H Celcon A/S) oraz utworzenie firmy H+H Expan A/S.
Nabycie norweskiej spółki Scanpor A/S (dziś H+H Celcon A/S).
Nabycie fińskiej spółki Suomen Siporex OY (dziś H+H Siporex OY).
2000
Utworzenie szwedzkiej filii H+H Celcon AB.
Fuzja H+H Expan A/S z Fiboment A/S.
Rozbudowa zakładu Pollington w Anglii.
2002
H+H kupuje firmy Hebel Wittenborn
i Ytong Hamm Uentrop.
2005
H+H rozszerza produkcję w Wittenborn. Od wiosny 2006 r. będą tu produkowane specjalne materiały budowlane, które uzupełnią asortyment produktów.
Zakup pięciu zakładów produkcyjnych w Polsce o wydajności produkcyjnej 1,1 mln. m³
FAELBET Warszawa (pierwszy w Polsce producent betonu komórkowego (gazobetonu) na skalę przemysłową)
PREFABET Puławy
GOFABET Gorzkowice
PREFABET Lidzbark
PREVAR Skawina
2006
Zakup zakładu produkującego beton komórkowy w Czechach
Otwarcie Biura Handlowego w Kijowie - Ukraina